zondag 29 juni 2014


De schimmen van onze dromen benaderen we
met een belofte, te gek voor mooie woorden.
Toch schrijven we een liefdesbrief, in fraaie taal.

Nooit gaat het over de echte rol van onze angst,
over een gewijde stilte die stiekem verdween. 
Toch glimlachen we als een steward in de lucht.

In de lege lounge beneden ligt een beduimeld boek 
dat ons nodig heeft. Iemand zal veel tijd moorden
om te zeggen wat het betekent. In lyrisch verlangen.

We reizen als ingeslapen passagiers op een vlucht
en vergeten dat we zijn neergestort diep in onszelf.
Dan worden we wakker, in koele aandacht -- alleen.