donderdag 30 oktober 2014

EENZAME UITVAART

http://www.eenzameuitvaart.be/2014/10/30/eenzame-uitvaart-nr-79-meneer-j-m/

zaterdag 18 oktober 2014

Bankgeheim


Lang voor ik geboren werd 
was ik een kei die neerstortte 
op een eenzame meteoriet. 

Hoewel ramptoeristen beweren 
dat ze me om hulp zagen roepen 
als een drenkeling in de oersoep.

Een geluidloze explosie van atomen 
die elkaars nabijheid niet verdragen. 
Meer was er niet nodig om me te slingeren 

van grauwe geologie naar broeierige biologie. 
Zo gaat dat, wanneer een domme kettingreactie 
miljoenen jaren lang het betere in mij herhaalt.

Het voelde aan alsof ik gedwongen werd 
door een competitie die eindigde bij de jongen
die met verbazing de gekste vragen kan stellen:

'Oma, vertel me toch, wat is het geheim 
van uw geldkluis die straks wordt opgedoekt,
nu uw bank weer eens verhuizen gaat?'

Oma wacht voor de spiegel op haar geheugen. 
Rijkdom is nooit haar beste kant geweest. 
Dan komt het antwoord, bits en verrassend kort:

'God'.

zaterdag 11 oktober 2014

Opa


Mijn opa was ziek, 
waar wilde er niets van weten.
De pestende angst liet hij varen 
om ruimte te scheppen voor een waarheid 
die hij voor gezonde kinderen in pacht had. 
Zijn getelde dagen stopte hij onder de mat. 

Geen woord daarover, alleen goedaardig gegrom,
hij was het nakend einde zat, en zweeg, en bad.

Op een dag zat ik op zijn schoot,
gevangen in de geur van zijn verwerkte dood, 
zwelgend in het verontrustend mysterieuze 
van anekdotes die er niet toe deden.  
Ik greep mijn kans om ideeën te zien dansen
in de vloek van een lente, guur en ijskoud.

Hij gaf zijn stokoude liefde een nieuwe verflaag, 
verzorgde een piepende deur van rottend hout.

woensdag 1 oktober 2014

Aan een zieke vriend


Soms leeft mijn pen van bange siddering.
Ik ga een grote brief schrijven naar jou,
met zegels uit de jaren vijftig. Vraag me niet
naar de frankeerwaarde. Kostbare heiligen 
zullen je naam en adres kronen: een iconostase
van mijn zilverblauwe vriendschap. Zoals Christo
zal ik alles inpakken met een immens linnen doek.
Wapperende herinneringen vol bewondering.

Een fiets zal klaar staan, dat komt wel goed.
De postbode zal de stille vita's niet begrijpen, 
wat ze komen zoeken op zijn stuur naar jou.
Hij zal vast denken dat ik wil helpen in je strijd:
elke gekartelde belofte een vergeelde stand-in
om een ontvanger in het oor te fluisteren
dat niets verloren is in dit leven. Het gevecht 
dat ik wil leveren, valt samen met jouw moed.