zondag 30 november 2014

Geen gedicht


Hier had een gedicht moeten staan,
voorbij de tranen, voorbij de wereld 
die akelig zwijgt, voorbij de brief
die je me stuurt, doodstil en ijskoud
zoals een winterdag in februari, 
maar het staat er niet.

Hier heb ik je gezicht willen zien,
beneveld door woorden die zingen
van verjaardagen in een zomer 
die van jou en mij was -
en andere feestelijke dingen,
maar ik zie het niet.

Ik zie het niet zitten
om een gedicht te schrijven
dat jij niet lezen zal.
Ik kijk naar de woorden 
en laat ze staan. Verbijsterd 
dat zoveel betekenis is heen gegaan.

zaterdag 8 november 2014

Ver


Ik kijk door het raam: buiten stoeit de herfst
op een verlaten schoolplein. Een plastic bal
rolt heen en weer, achternagezeten 
door gedeukte blikjes, een wilde dans van stof.

Ik heb de liefde niet laten varen,
ze bezorgde me een slecht rapport
en nu sta ik alleen in de gang, doodstil,
met het verontrustend mysterieuze 
van een hese schoolbel die altijd weet
wanneer het tijd wordt om op te krassen.
Het waren vele uren geleden.

De rede vindt geen rust, 
de landerijen in de verte zwijgen.
Eindeloos ver in de gang zie ik een deur
die even maar van zich laat horen.

maandag 3 november 2014

Fooi


Ook ik weet heel goed 
wat wel en niet te kopen.
Elk leven kwijnt, bij een kerk,
in kleermakerszit. 
Ik doe mijn duit in een zakje ongeluk,
knik naar de bedelaar die me te lang 
zit aan te kijken. Ook voor mij 
is geld er wel, maar nooit in hopen.