zaterdag 8 november 2014

Ver


Ik kijk door het raam: buiten stoeit de herfst
op een verlaten schoolplein. Een plastic bal
rolt heen en weer, achternagezeten 
door gedeukte blikjes, een wilde dans van stof.

Ik heb de liefde niet laten varen,
ze bezorgde me een slecht rapport
en nu sta ik alleen in de gang, doodstil,
met het verontrustend mysterieuze 
van een hese schoolbel die altijd weet
wanneer het tijd wordt om op te krassen.
Het waren vele uren geleden.

De rede vindt geen rust, 
de landerijen in de verte zwijgen.
Eindeloos ver in de gang zie ik een deur
die even maar van zich laat horen.