zondag 28 december 2014

Beeldend kunstenaar Karel Hadermann vroeg me verzen te schrijven bij een tekening van hem:




ik sta op het dak van de drassige tijd
en gluur naar een oerwoud van snaren
dat de muziek van mijn ziel wil baren,
een koude nevel die - stil - is uitgedijd

elk uur is een geheime formule van atomen
die zenuwachtig trillen terwijl ik wacht
om te springen in een diep dat groen lacht
met liefde, verlegen rivier tussen oude bomen