donderdag 25 december 2014

Terugblik



In 2014
zag ik de zon opkomen achter de Akropolis,
tussen toeterende boten met sputterende motoren.
Ik beklom smeulende vulkanen en glijdende gletsjers,
met de kleine raadsels van een liefde in mijn rugzak.
Ik reisde in tweede klas met eerste klas lectuur
en nam mijn zonnebril af voor de gedichten van Zagajewski.
Ik streed om Zwarte Piet en verdedigde Marcel Proust
voor een bomvolle zaal in het roekeloze donker.
Ik tafelde vorstelijk met een bisschop
en dronk wijn met een atheïst.
Ik at pasteis in de gietende regen,
onder een zwiepend luifel in Lissabon.
ik zag een blinkende robot landen
op die apenoot van een komeet
waar ik nooit zal komen,
maar kwam elke dag thuis
in mijn vertrouwde uithoek
van het koele multiversum.
En dat was mooi.

In 2014
verloor ik ook een vriend
die voor het leven was
en dat was akelig
om horen.