vrijdag 30 januari 2015

Schubert D960 met duinenliefde


Onder de grondtoon van Schuberts sonate
gaapt een geraamte dat tegen de zin van de tijd
haar uiterlijk droeg, dat eeuwig wou zijn. 

Levende indruk krijgt diepte: ik kijk naar mijn liefje
in haar ver verleden. Die foto was ooit film, titelrol
nog rollend over mals duingras in guitige bries. 

Ik was een kind in de duinen. Stoeide erop los.
Mijn hart: een machinekamer van drukke illusie. 
Volle toeren van dwaas verlangen, stevige haardos

die in de pedaal mag overdrijven, terwijl de aanslag
met akkoorden wordt beraamd. Wind, in Oostende,
floot bange hoop dat ik de meisjes zou behagen.

Luister: linkerhand met diep gefronste wenkbrauwen
verrast een kleine, mollige, ondeugende glimlach 
in de rechterhand. Fraai aarzelen in onze blikken. 

Maar dan de regen. Mijn opstijgen boven het vertoon
van een theatraal gebaar verraadt de duistere gang
van liefdesgeluk in een tijd die ik snel heb laten varen.

vrijdag 23 januari 2015

Hoe oud?


hoe oud ben jij? hoe oud ben ik?
en het heelal, dat vanmorgen nog walste
in de koffie? 
vraag ik me af, duizelend in je schoonheid

je grote, weerbarstige blonde lokken 
zwijgen vanavond
je leugendetector die me geen uitweg gunt
schettert met stilte in je ogen

de onzichtbare jury van je gedachten 
staart naar mij als was ik een vreemde
die asiel komt vragen in een onmogelijke liefde
voor een nacht of vier, min alle verdraaide jaren

hoe oud is de naam 
die iemand ooit voor je koos? 
ouder dan de woorden
waarmee mensen hun raadsels verklaren?

vrijdag 9 januari 2015

Zonder titel


een paar keer falen is niet genoeg
voor een babbelaar die columnist wil worden

hij moet zijn halvekennis de gort injagen
tijdens een debat met oude intellectuelen
die zijn ouders nog hebben gekend

een nacht lang dwalen geeft geen voeg
voor de soldaat die zich ten strijde wil gorden

hij kan zijn vredesverlangen niet overdragen
aan een snoodaard die gevaarlijk spel wil spelen
en moorden de rage vindt van het moment

zaterdag 3 januari 2015



het tegengif voor een dag vol regen
is de wedergeboorte van een vergeten plan
achter mijn zacht zwiepende ruitenwisser 

wat gaan we doen? met tollende ogen
in de achteruitkijkspiegel, en zwijg
bij opties die de ellende verhogen 
waarvan ik zin in schilderijen krijg

op de ringweg is elke afrit een zegen
waarmee je snel naar een museum kan
bij overleg dat uitloopt op een sisser