woensdag 22 april 2015

Podemos


Een gitarist, Spaanse klanken met stilleven,
gaf wat ogen de kost in Antwerpen Centraal,
hoewel ik merkte dat ze de leegte niet lustten.

Hij vroeg me waar de treinen waren gebleven
terwijl hij zijn rugzak met lenteblues opende,
klaar om met klaagzang loom te berusten.

Ik zei dat de wereld weer staakte vandaag,
tussen twee coupletten vol vaste verveling. 
Hij liet me riffs horen: deep purple, en boos.

Podemos gaf een afwezige elite de volle laag,
in knallers, om wat grijze duiven weg te jagen.
We zwegen. Er kwam begrip, stil en weerloos.

zaterdag 4 april 2015

Soms


Soms zie ik de schoonheid van vriendschap 
die, als een helverlichte lamp, van binnenuit 
liefde geeft voor een droomvol bestaan.  

Dan haal ik leeg wat lekker en voedzaam is
tussen rekken die naar mijn honger lonken
zoals winkels, stralend tot diep in de nacht.

Soms voel ik me weggaan als een bezoeker 
die achter zich de knip op de deur hoort
en plots beseft wat wat hij vergat te kopen.

Dan zie ik de wijsheid van vriendschap
die, als het bed in een donkere slaapkamer, 
rust schenkt tot bij de dag die ver weg is.