woensdag 22 april 2015

Podemos


Een gitarist, Spaanse klanken met stilleven,
gaf wat ogen de kost in Antwerpen Centraal,
hoewel ik merkte dat ze de leegte niet lustten.

Hij vroeg me waar de treinen waren gebleven
terwijl hij zijn rugzak met lenteblues opende,
klaar om met klaagzang loom te berusten.

Ik zei dat de wereld weer staakte vandaag,
tussen twee coupletten vol vaste verveling. 
Hij liet me riffs horen: deep purple, en boos.

Podemos gaf een afwezige elite de volle laag,
in knallers, om wat grijze duiven weg te jagen.
We zwegen. Er kwam begrip, stil en weerloos.