dinsdag 26 mei 2015

Nachtmerrie


Ik zag in de liefde tussen zon en steen
op de Korinthische zuilen van Palmyra
een handtekening van Allah verschijnen.
Ik schrok wel even: pracht en verval
ontmoetten elkaar op een zijderoute
met rijk getinte overvloed van hoogmoed.

Verre toekomst werd een hese megafoon:
een karavaan van stemmen trok voorbij,
mars met kalasjnikovs en bleke muëzzin.
Kon dit het hoogtepunt van beschaving zijn?
Alleen, aan een tafeltje in de schatkamer,
moest ik met IS de oude handelaars vieren. 

Misschien heeft mijn nachtmerrie het te druk
met de zang van een uitgemergeld hart.
Zenobia kan niet meer huilen om de dood  
van het Morgenland. Straks openen de ogen: 
één REM-slaap volstond - Palmyra ging onder
met de zon, vlak voor dit gedicht begon.

vrijdag 15 mei 2015

Kleine vrijages


Er moet niet gemord worden bij de poort
van de levensschool, nu het belletje rinkelt
dat liefde zo vlug voorbij is (en minder eerlijk
dan een onvoldoende op je geheim rapport).

Elke ervaring hield met een beate glimlach
de parel van een argeloze idylle glanzend.
(Door het onderduims afschrijven naast je
bleef de jaloezie examens lang spannend.)

Neem liever je fiets en trek de wijde wereld in
van je vrije tijd, waar geen leraar komt zeuren
over bezige bijtjes en hommels zonder honing.
(Kleine vrijages laten nooit na je op te beuren.)

vrijdag 1 mei 2015



1
Ik kijk naar wat voetbal in de regen, net opera vol geheimen
met gestileerde taferelen wanneer ik voor het voetlicht zing
en weer weet waarom ik nooit wou douchen in een sporthal.

Het ballet met chromosomen valt stil. Nu kaats ik mijn bal.
Deze rugzak van tijd is een zegen van scorende herinnering.
Woorden vallen uit een broek met tragedies die niet rijmen.

2
Waterige zon. Daaronder: Japanse vissersboot na een tsunami.
Zag ik gisteravond in het vale licht van een oude gaslantaarn.
Ik droomde met gebogen hoofd, jongeren stoeiden met agressie
En mijn bus wou niet meer komen, vermoeid van zoveel besparen.

3
Klokjes. Meer heb ik niet in huis.
Woorden die klingelen, zacht en kuis.
Voetbal in de regen, of waterige zon:
’t is waar mijn poëzie vandaag begon.