vrijdag 1 mei 2015



1
Ik kijk naar wat voetbal in de regen, net opera vol geheimen
met gestileerde taferelen wanneer ik voor het voetlicht zing
en weer weet waarom ik nooit wou douchen in een sporthal.

Het ballet met chromosomen valt stil. Nu kaats ik mijn bal.
Deze rugzak van tijd is een zegen van scorende herinnering.
Woorden vallen uit een broek met tragedies die niet rijmen.

2
Waterige zon. Daaronder: Japanse vissersboot na een tsunami.
Zag ik gisteravond in het vale licht van een oude gaslantaarn.
Ik droomde met gebogen hoofd, jongeren stoeiden met agressie
En mijn bus wou niet meer komen, vermoeid van zoveel besparen.

3
Klokjes. Meer heb ik niet in huis.
Woorden die klingelen, zacht en kuis.
Voetbal in de regen, of waterige zon:
’t is waar mijn poëzie vandaag begon.