woensdag 3 juni 2015

Ik word zo moe van je hitte
die begint als een zoen
en dondert als een pletwals
van polderzomer. 
Wanneer ik naar je kijk.

Ik rot als beton op de dijk
van Oostende, flirt als zilte lucht
tussen het groen van de duinen
wanneer ik zucht in je lenden.
Nu ik weer eens bezwijk.

Ik beklad luifels van een abdij
in Brugge met de speelse schaduw
van gevlekte lucht, en luister stil
als een bladerdek zonder wind:
diep in jou zucht ons eerste kind.