maandag 6 juli 2015

Redding na het nieuws



Wat zei je, zit je zonder cash? 
Nu al? En de maand is net 
begonnen. Net zoals het nieuws.
Wacht, ik bel je terug, het zal eerst
van kwaad naar erger gaan.

Ze peroreren weer over de Euro. 
En over banken die gaan sluiten. 
Daar staat hun man al, live 
op de Acropolis, blakend in de hitte.
Zijn meltdown wordt onvermijdelijk. 

Ik word ziek van zoveel zee en wind. 
Weet je nog toen we Piraeus verlieten
in een storm, tussen Odysseus en Elpenor, 
varkens gevangen in een mensenlichaam? 
Twee ruïnes van verlangen, hopeloos op drift.

Arme colonnade: Europa moet gered worden,
maar eerst een zuil van Griekse economie.
Twee miljoen toeristen, waren wij daarbij?
De kosten zullen enorm zijn, zegt hij, 
wanneer het mislukt, voor iedereen.  

De goden van het Parthenon dansen
vanavond onder hun kronen. De geschiedenis 
die Griekenland best aankan, is onzichtbaar. 
Ze verstopt zich achter leugens en uitvluchten, 
bloemen in een rots die ooit kapiteel was.

Zeg me hoe ik je kan helpen.
Laat je zorgen glijden door de cannelures
van mijn liefde. Ik zwijg als jouw tempel.
Mijn ATM blijft dag en nacht open.
Onbetaalbaar is wat blijven moet.