maandag 28 september 2015


Mijn horoscoop zei: wees lief,
houd het kort. De sterren wachten.
Je bent weer zwanger van woorden
en moet beslissen of je ze wil.


Ruziënde Grieken geven het slechte voorbeeld
onder een leeggelopen hemel.
Nooit gevoelens vertrouwen die zomaar komen
terwijl je wandelt door de haven.
Vandaag klinkt ze als een lome harmonica,
met haar klagende klotsende golven
in de wind die van over de heuvels
komt aangerold.
De klank neemt bezit van mijn lichaam
als een gast die ik vergat uit te nodigen,
boos om het geluk dat ik nog enkele eilanden
had uitgesteld.
Brons wordt bronstig: een ferry komt aan.
Zarathustra zingt in de luidspreker.
Zo spreekt het eiland Skyros
waarop mijn zonnebril verliefd werd
en een Amerikaanse diva,
stem door astma verneukt,
voet aan wal zet
in mijn armoedige stilte.