zaterdag 12 december 2015

Weet je nog


weet je nog -- 

de dag liep ten einde
en jij fietste voorop naar de morgen
als een flierefluiter die dauw en regen
met elkaar verwarde

de bloemen toonden hun roze tepel 
die dichter bracht wat ver weg lonkte
en wulpse bijen kwamen zoals jij
hun tijd verdoen in een bed zonder hemel

weet je nog hoe --

hoe de zon werd verdund met het water
van je toekomst die pronkte in het park
waar een jongen het gras kwam besproeien
maar jouw hart met kwistige pijn liet stoeien

weet je nog hoe je heerste --

je woedde als een steekvlam van zomer
die vlak voor het donker binnensloop
en beelden aan zijn laars lapte
langs de glijdende paden van Middelheim

een gedicht maakte van jou de dromer
die zijn weemoedige furies van wanhoop
liet heersen over de ontembare natuur
van smeltende gletsjers in je levensloop

weet je nog hoe je fietste --
en hoe alle beelden weggleden --

trap nu maar, als taal, of zwijg gevat  
en raak je eeuwige liefde niet aan
raap de tijdelijke bolster op 
waaruit een laatste vers openspat