zaterdag 9 januari 2016


Rik Torfs kent zijn tuig, snoert de keelriem
op Canvas. Hooggezeten snuift hij in galop. 
Ik zie verlichting falen door de sleutelgaten.
Gods plu's druipen zilver, 
maar water draagt een ziektekiem.

De pruiken en paarden zijn teruggekeerd
naar hun gouden eeuw, want het regent
revoluties en de wereld wordt donker:
hoe Syrië zich gewelddadig 
stiekem en doortrapt soms afficheert.

Ideeën, bijna zo kleurrijk als orchideeën
soppen in het water. Sidderend naderen we
ons hoogtepunt, als glimlachende dolfijnen.
Hoe een oude wereld draait 
en schreeuwt na liefdes nieuwe weeën.