zondag 21 februari 2016

Teken mij uit, liefde, 
maak van mij een personage
dat zich met lust verzorgen laat 
in een dronken gedicht.

Houd me onverbloemd aanhankelijk,
als woorden die door koelheid kliefden,
geef me iets dichterlijk geheimzinnigs 
in mijn raadselachtige natuur.

Dan kan ik bij je blijven, als sintels in vuren,
in woorden die duren tot het eerste afstoten.
Zo zal ik kijken door mijn bewasemd glas, 
een lichaam aanbiddend dat ik tegen me voel.

Hoog boven alle verdenking van begerigheid 
zal ik je omarmen. Houd jij je ogen maar gesloten.
Geen nood om elkaar te vergeven, met een grimas,

dat we met anderen 
de liefde bedreven, 
in de wind, traag 
en koel.