zaterdag 2 juli 2016

Er zijn zo van die dagen
dan verlies zich niet benoemen laat
maar als een verdwaalde paus
door donkere straten waart

het is als een vulkaan 
die niet in verzen wil uitbarsten
maar prozaïsch wat toeristen ontvangt
in de afgedreunde zinnen van een gids

je herkent geen bange hoop meer 
dat er rode kaarten worden uitgedeeld
je verrader staat op het veld
en kwelt je met de score van je ongeluk

zink niet weg, hart van mij,
blijf jubelen in je verborgen agenda
en zoek de nieuwe woorden op

waarin niemand je toekomst herkent