vrijdag 9 september 2016


gezegend de bacteriën en illusies
die me van pas komen op dit papier
het ruikt naar olifanten
op weg naar een bad
dat langzaam opdroogt in de tijd

hoe zou ik ooit liegen bij jou
die mijn leven tot een geschenk maakt
van blind vertrouwen, veel meer
dan je zal toegeven? lees hoe ik
de vliegende kleuren in je ogen benijd

die zien hoe ik zestig word, gestrand
met zicht op het ondoordringbare woud
waar tien geheimen schuilen 
voor de giftige slangen rondom mij, 
het zijn de genen van een oude angst

in het laatste licht van de dag
walst de shiraz van je fantasie
in mijn mond. ik herinner me de dagen
toen je de wereld kwam proeven 
in mijn keuken, in open lucht:

we reden samen door het Krügerpark
dat een speeltuin van verzen werd 
en later een verdorven Eden
met de gebleven belofte 

van een groot design