dinsdag 7 maart 2017

zonder dat ze het weten 
staan de stokrozen klaar in mijn tuin
om mij een bedankje te improviseren 
voor de zorgen die hen een kans gaven

ze wachten nog even op wat zon
en warmere nachten
om op te scheppen met hun kleuren
bij een zintuig dat zoeven wakker werd

zodat ik blij kan zijn met de lente
die ons hierheen gebracht heeft
van zaad naar ontroerend leven
dat geen enkel idee heeft

waar het vandaan komt
voor wie het bedoeld is
hoe lang het zal duren

en waarom er winter is geweest