woensdag 26 april 2017

De zoete klank van een journalist
voor zijn moordenaar van de dag
opent mijn ogen en zegt me --
dat het zo erg niet was,
dit nachtlawaai dat ons wakker hield
in een 'bel de politie'-farce zonder gevolg.

De bloemen zijn er nog, mijn ontsnapping
naar het bos liet sporen na
en weerstand vindt geen woorden
wanneer het sportnieuws over helden juicht
met mooie meisjes erbij, en een boeket
van winnende superlatieven.

Leven komt af en toe in het nieuws
wanneer het mensen wakker houdt.
Slapen doe je op de trein, naast een dichtgevouwen fiets
die straks de benen neemt, wanneer je uitstapt
in een donker station waar alles kan gebeuren,
behalve de moord die om het uur terugkeert

in het nieuws.

vrijdag 7 april 2017

donderdag 6 april 2017

Er komt wel weer een gedicht,
zeiden de woorden,
maar niet vanavond,
want je bent te nerveus
bezig er iets van te maken,
en wij geven niet thuis vanavond.

Ik sloeg mijn schriftje dicht
en keek door het raam: hippe meid,
een vaag gekrijs van meeuwen
en taal zoveel ik maar wilde,
in de gedaante van een vriend
die naast haar liep te zwijgen.
Er komt wel weer een vers,
een vers vol bibberende bloemen,
maar niet nu, beaamde de stilte.
Nu moet je even vrede nemen
met de zachte ontsnapping
uit een betekenis die er niet is.
En daar stond mijn gedicht,
ik schrok dat het er was.