woensdag 28 juni 2017


Word rustig, pleinen
In de late lente na een doorgezakte winter
Van harde klank die de schijn ophoudt
Van een wereld in verzet 

Loop leeg, terreinen
Na een aanslag van decibels
Die mijn kijken in de weg staan
Naar verblindende renaissance

Blijf hupsch, flodderige bloemetjesrok
Die bij Brabo wervelt met mijn klierstof
En ruist als de wind op een wandelweg
Naar de herfst van mijn leven
Daar beven mijn herinneringen
Aan puberale reizen naar eeuwen die zwijgen
Aan fonteinen die liefdes averij uitzijgen
Onder de stille lantaarns waar vaal verlangen –