vrijdag 20 oktober 2017


vroeger, in het café om de hoek
tikte een typemachine
mijn thesis met hetzelfde gemak
als een liefdesbrief

mijn studentenleven was een krant, 
mijn puberaal gevoel de column 
om met mei ’68-woorden 
een strijdbaar hart te veroveren 

onder een broos peertje licht: 
klinkende schets voor een gedicht
dat onverschillige toekomst 
met zacht geweld zou betoveren

vandaag word ik in razend tempo
oud, in het besef dat het internet 
wel ergens van me houdt,
in een verre uithoek van dat verleden

waar liefde tijdloos wil opstijgen
zonder een letter van de grond te krijgen
omdat ik verdwaald ben in een café
tussen emoties die zijn verschaald 

dorst begint wanneer het bier op is
de hele dag zinloos zwoegen eist
en herinnering de aalmoes wordt 
in een halfgesloten hand:

weet je nog,
die glimlach
in de kroegen

zodra de obers sloten