vrijdag 23 februari 2018

Ik ben dankbaar omdat ik mag doen wat ik doe,
met volle zin en overgave, ongeremd en vrij
zonder dat iemand ooit vraagt naar het hoe
en waarom — o vrienden, wat maakt me dat blij
dankbaar voor de stille coupé’s van vroeg in de morgen
de eerste glimlach wanneer ik de studio binnenstorm
dat ik mijn brood met krenten aan huis mag bezorgen
maakt me gelukkig — én dat ik afwijken mag van de norm
je hebt geen idee hoe dankbaar ik ’s avonds in bed kruip
omringd door de boeken die ik in stilte mocht schrijven
uitbundige vreugde is het schuimende bier dat ik opzuip
wanneer ik denk aan jou — schoonheid die even zal blijven

zaterdag 17 februari 2018



Ik vaar op een trage boot van taal,
nader de kristallen stad 
van een waterdruppel, heel egaal. 

Engelen draaien geruisloos rond een ligfiets 
op hun marmeren blad. Een vlinder stijgt op, 
duizelend als een dronkaard in de stad. 

Als ik kon zou ik mijn boeken nemen 
en ze als oude tapijten uit het raam schudden: 
te veel stof, te veel woorden die stoorden.

Maar jij, hoe je ook bent,
kersenbloesem 
die zijn schoonheid niet kent,

jij hoeft je niet bedreigd te voelen door mijn verzen.
Al schrijf ik altijd over jou, in alle beelden, alle weelde,
het is de kou, die de lente belaagt, waar ik mee bouw.

vrijdag 2 februari 2018



stramme, oude botten helpen mij
gevoelens kwijt te raken
die ik vergat weg te wassen
voor de beslagen spiegel van het geluk 

ze spatten met klaterend geluid
op de grond van het bestaan
zoals het water van de douche
wanneer ik mijn illusies ga afdrogen 

o help me, felle zon, eenzaam 
als een stervende op reis door ongenadige tijd
help me mijn opwinding te doven, help me
blij te zijn met de kracht van mijn spieren

wanneer ze woorden op papier hijsen, 
stapelbedden installeren voor hoogslapers 
van betekenis, en weer wakker worden in een vorm
die gedicht heet 

omdat het vrij wil zijn, dat leven van mij,
vlasblond als een zonnebloem 
met wijkende knop
in de regen hogerop