zondag 25 november 2018


vinger —
verlengde van verlangen —  
bemiddelaar, als een kaars, 
tussen neuronen en iconen —
nieuwsgierig
naar een vlammend verleden

mijn vinger — 
afdaling in het voorgeborchte
van onze toekomst — 
strekt zich uit naar het blauwe 
hinterland van jouw ogen —
daar begint onze dageraad  

vinger van een kind, omhoog
uit de schoot van zijn moeder — 
toont me de kronkelende weg 
van een onzichtbare hand — 
puzzel van lente in wording —
terwijl het bos nog winterslaapt

onze verstrengelde vingers —
zegenglimlach van lichamen,
woest en ruig — nu betast
door meeluisterende mist —
wandeling naar de winterverte
met haar sleutels van hoop