vrijdag 11 januari 2019


mensen met een zware allergie 
voor de genegen glimlach
die soms aan lust voorafgaat
halen hun schouders op 
voor slank gebouwde sympathie

maar waarom zou ik liefde herroepen? 
het is als sterven op een lege matras 
en hoor me piepen in deze verzen:
mijn longen zitten vol lucht 
van woeste nachten 

vroeger keek ik reikhalzend uit
naar het kinderachtig gedoe
van familieknuffels bij thee en roddel:
altijd beter dan weten welke woorden 
ik wiste om iemand te misleiden

in een stille vijandschap 
waarin ik mezelf gevangen hield
omdat ik bang was voor de grenzen  
van elke stille huiver 
die volgde op een liever-niet