zaterdag 25 april 2020


op een dag als vandaag zit je binnen
in jezelf te wachten op verdrijvende regen,
verjagende wind en stukvliegende daken.
ze stonden als zekerheden op het huis
dat tegen de vlakte moest.

op een dag als vandaag loop je op
tegen de muren van de stilte, terwijl buren
uit het raam dankbaar hangen te juichen
naar de helden die je in leven houden
wanneer je longen zijn uitgeput.

op een dag als vandaag wil je niet weten
of de oude wereld ooit terugkeert
nu de nieuwe nog in de maak is,
zonder het gevaar van open armen
met tranen van blijdschap vol virus.

op een dag als vandaag zal de wind gaan liggen,
zullen de muren weer spreken, zal een meisje
haar liefde verklaren aan een genezen jongen
die naar huis mag, onder een nieuw dak
dat de zwaluwen al hebben ontdekt.

morgen
zal Sweelinck klinken,
mijn jonge leven
dat opsteeg
uit een klavecimbel.